Skip to main content

Voor het eerst werd er dit een nieuwe indeling gemaakt voor het matchplay schema. De 8 beste spelers werden ingedeeld en de rest mocht een lootje trekken en werden op die manier ingedeeld in het schema. Dit zorgde ervoor dat er een aantal interessante wedstrijden gespeeld werden, waaronder Sjaak Vlaspoel tegen ikzelf in de 2e ronde voorafgaand aan het finale weekend.

Het beloofde een spannende partij te worden, aangezien Sjaak een geduchte tegenstander is.
Ik begon goed aan de wedstrijd met een birdie op de eerste hole en wist uiteindelijk met 3 up te winnen van Sjaak, na 18 holes speelde ik level par en Sjaak +5.

In het weekend voor de matchplay finale was er de cross country wedstrijd waar ik in meespeelde en een bizarre ronde van 9 onder par liep, dit was een goede voorbereiding op het matchplay weekend!
Ik was goed voorbereid op het altijd zware weekend en had voldoende blarenpleisters e.d. meegenomen, ik was er klaar voor.
De eerste partij was tegen Jan Smit, ik wist van vorig jaar dat Jan een goede speler is die je zeker niet mag onderschatten. Ik begon de wedstrijd goed en hield mijn voorsprong vast en bouwde deze uit tot een winst van 6 om 4, ik maakte weinig fouten en voelde me goed.

In de middag mocht ik het opnemen tegen Mike Geerlings, een speler met veel wedstrijd ervaring en zeker iemand die de nodige tegenstand kan bieden.
De eerste 9 holes speelde ik stabiel en had een voorsprong van 3 up na 9 holes, helaas shank ik mijn approach op hole 10 rechts de struiken in en vond ik mijn bal niet meer terug. Op hole 11 holed Mike vanuit de bunker op de heuvel bijna zijn slag en maakt een birdie. Op hole 12 holed Mike een putt van een meter of 8 voor par, waardoor ik ineens nog maar 1 up sta.
Voor ik het wist stonden we op de teebox van hole 18 en moest ik de hole gelijk spelen of winnen om de partij naar mij toe te trekken. We maken beide een par en gelukkig won ik daarmee de partij.

De volgende ochtend moest ik het opnemen tegen Robert van Dam en wij speelden in de flight met Miguel Harthoorn en Bart Rozemeijer.
Beide partijen konden alle kanten op gaan, qua handicaps scheelde het allemaal niet zoveel en qua spel ook niet.
Ik begon redelijk goed en kwam snel op een voorsprong tegen Robert, net als tegen Mike verslapte ik af en toe en gaf daarmee een hole terug, waardoor ik na 16 holes 2 up stond.
Op hole 17 maakte ik een paar waardoor ik met 2 up won, Robert zijn chip voor birdie ging bijna de hole in, maar gelukkig voor mij lipte de bal eruit.
Op hole 13 werd onze flight uit elkaar gehaald vanwege te langzaam spel, zodat Robert en ik vooruit konden spelen als twee-bal. Hierdoor wisten wij pas later wie de winnaar van de andere partij was.

De finale was bekend, ik ging het opnemen tegen de nieuwe spelen Bart Rozemeijer.
Ik had nog niet eerder met/tegen Bart gespeeld, maar was duidelijk dat ik weer mijn uiterste best moest doen om de winst naar mij toe te kunnen trekken.
Ik begon net als in de andere partijen goed en steady, ik maakte geen fout en stond snel voor, helaas maakte ik een aantal foutjes later in de partij waardoor het wel erg spannend werd.
Ik stond op de teebox van hole 16 gelijk, maar kon zoals het hele weekend op mijn driver vertrouwen. Bart sloeg zijn bal rechts in het bos, terwijl mijn bal midden fairway lag, ik maakte mijn birdie en ging 1 up naar hole 17. Deze hole gaf ik uit handen waardoor wij all square naar de 18e gingen.
Ik weet dat ik op hole 18 veel gevaar loop als ik met mijn driver sla, maar ik dan wel met 2 naar de green kan, dit leek mij het slimste, om de hole aanvallend te spelen.
Bart sloeg een houtje net voor de bunker op de heuvel en ik mijn driver op de heuvel, waardoor ik met mijn 2e slag naar de green kon slaan. Bart sloeg zijn bal op ongeveer 100 meter terwijl ik aanvallend naar de green sloeg. Mijn bal lag 10 meter voor de vlag naast de bunker.
Bart sloeg zijn 3slag te dik en eindigde in de bunker, ik chipte mijn bal in de helling van de green en de bal ronde tot een meter van de hole. Vervolgens sloeg Bart zijn bunker slag ook dik en de bal lag in de bunker rand. Hij hakte zijn bal uit de bunker en besloot de hole te geven en daarmee partij.

Het was wederom een spannend jaar met leuke partijen, ik heb ervan genoten!
Daphne, gefeliciteerd met jouw overwinning!
Ik wil de wedstrijdleiding bedanken voor de tijd die ze er elke keer weer insteken! Onwijs bedankt!

Daan Pas

19 juli 2021