Skip to main content

Teamleden Carl Koppeschaar/Richard van Dam waren op de Sunday Nine niet alleen onverwoestbaar en onvermoeibaar maar met 30 stableford punten ook nog eens onoverwinbaar. En dat op een dag die broeierig begon, eindigde met een flinke plensbui op de laatste hole en ergens in het midden werd opgesierd door een ietwat pochend clublid . Team Koppeschaar/Van Dam kreeg geduchte tegenstand van flightgenoot Jeroen Bertels die enerzijds het nadeel had dat we met zijn drieën in de flight zaten en hij nu twee ballen moest spelen om een level playing field te hebben, maar anderzijds het voordeel dat hij kon experimenteren om zijn tweede bal nog beter te slaan. Dat alles in een spelvorm die zich het best laat omschrijven als een Best Ball Team Texas Scramble: je speelt steeds door met de beste bal per team en wie de meeste stablefordpunten haalt wint. Elimineer slechte slagen van de individuele speler, voeg de beste slagen van elk team bij elkaar en een mooi teamresultaat is geboren.
Op weg naar de E5 riep Henk Woortman ons vanaf de E8 nog opschepperig toe: “Hoi jongens, wij hebben al 3 Birdies binnen”. Kennelijk onwetend dat de aanstaande winnaars zich onder zijn luisterend publiek bevonden, maar toch hartverwarmend om te ervaren dat de club zulke enthousiaste leden heeft. Pas op de E7 werd technisch en tactisch het echte werk getoond: hoogwaardig spel om door een ringetje te halen. Niet van onze Sunday Nine flight, maar van de titelstrijders van het matchplay kampioenschap die wij voor lieten gaan. We zaten op de eerste rang want onze ballen lagen al in het veld en vanaf de zijlijn zagen we de drives ver voorbij de 150m paal landen gevolgd door een tweede slag op de green en dan ook nog eens dicht bij de vlag. Dan sta je toch tien minuten even stil te kijken naar hoe het ook kan. Tegelijkertijd was het was ook een test of we bij het doorspelen van ons eigen spel de concentratie vast konden houden. Dat viel gelukkig reuze mee.
De laatste test manifesteerde zich op de E9 waar het fors begon te regenen wat het spel niet gemakkelijker maakte. Heel eventjes kwam de vraag op. Zou Henk Woortman die allang klaar was met zijn volledig droog gespeelde wedstrijd die Birdies van hem dan toch nog kunnen verzilveren in de felbegeerde titel? Welnee, geen sprake van bleek toen we op het terras de uitslag hoorde. Een geslaagde dag, met dank aan de organisatie, alle flightgenoten en niet te vergeten ons enthousiaste clublid Woortman. Op hem hebben we geproost en gedronken en met alle kracht die we nog bezaten langdurig gebeden dat hij eerdaags ook eens mag winnen. Want vooralsnog sneefde team 2 (Henk en Elly) als tweede.

Richard van Dam

15 juli 2021