Skip to main content

Nadat ik de afgelopen 4 jaar dit toernooi wist te winnen was mijn doelstelling al een tijdje om 5 jaar op rij kampioen te worden.
Dit jaar was de concurentie erg goed, veel spelers waren in goede vorm, dus het zou een lastige klus worden.
Zaterdag vroeg begon ik in de laatste flight met Bart, Thomas en Robert.
Mijn start was prima, want ik begon met 3 parren, helaas kwamen de fouten al snel en stond ik +5 na 9 holes, ik moest aan de bak.
De tweede 9 holes probeerde ik mijn score te redden, maar ik had in dit rondje onwijs veel pech, geen putt ging erin en mijn slagen waren matig.
Dit resulteerde in een zeer matige ronde van 83 slagen, waarmee ik 8 slagen achter stond op Glenn die een ronde 75 wist te maken.

De middag ronde begon ik net zo slecht als in de ochtend, na 9 holes stond ik +4 voor de ronde, mijn achterstand begon steeds groter te worden.
De tweede 9 holes gingen gelukkig beter, ik maakte 3 birdies, 3 parren en 3 bogeys om een rondje 75 te maken.
Het was zover om te kijken wie er met de trofee vandoor zou gaan, ik stond 3 slagen achter op Glenn en 1 slag achter op Robert, Miguel stond 1 slag achter op mij.
Ik had goede hoop dat ik er met de winst vandoor kon gaan, alleen ging het even iets anders dan ik had verwacht.

Mijn ronde begon bogey, par bogey par en eenmaal aangekomen op E5 besloot ik de hoek af te snijden met mijn driver. Dit is voor mij een relatief succesvolle en veilige manier om de hole te spelen alleen raakte mijn bal de bovenkant van de verste boom over het water, viel recht naar beneden (binnen de hindernis) en rolde het water in. Ik moest vanaf net na de teebox een bal droppen bij het water, sloeg deze voor de bunker. Vervolgens flopte ik de bal net iets te kort in de bunker rand en maak uiteindelijk een 8.
Hierdoor had ik zo ongeveer alle hoop verloren, ik probeerde nog door te gaan alsof er niets aan de hand was, maar ik was er klaar mee.
Hierna zat zo ongeveer nog alles tegen wat maar tegen kon zitten, waardoor ik +11 maak over de eerste 9 holes.
Mijn achterstand was na 9 holes, 9 slagen op Glenn en 5 slagen op Robert.
Ik ben realistisch genoeg om te weten dat 9 slagen op 9 holes te veel is om uit handen te geven.
Mijn moeder en vriendin stonden op hole 10 klaar om de laatste 9 holes mee te lopen, maar omdat ik het niet meer zag gebeuren heb ik gezegd dat ze beter iets anders konden gaan doen op deze mooie zonnige dag.
Voor de grap zei ik tegen Robert op de green van hole 10, wat nou als ik 9 birdies zou maken, dan zou ik toch wel kunnen winnen!
Ik begon birdie op 10, 11 en 12 en ineens was mijn achterstand 6 of 7 slagen minder dan na 9 holes.
Op hole 13 had ik een beetje pech en verloor ik een slag, ik wist dat het nog kon en begon weer hoop te krijgen. Ik won nog een paar slagen op de holes erna en Glenn gaf meer en meer slagen weg, waardoor alleen Robert na 16 holes nog 1 slag voorsprong had op mij.
Hole 17 maken we allebei een mooie par en met alleen nog hole 18 te spelen begin ik in mijn matchplay modus te komen. Hole 18 is voor mij vaak een birdie hole, vooral na een goede drive is een kans op birdie groot.
Ik sla mijn drive ver op de heuvel, iets rechts midden, waardoor ik niet rechtdoor naar de green kan slaan. Robert slaat een slechte afslag, ongeveer 50 meter voorbij de dames tees. Vervolgens slaat hij zijn bal in de rough naast het rechter 150 paaltje.
Mijn bal ligt meer in het gras dan op het gras, waardoor ik besluit om een lage ijzer 3 te slaan tot net voor de green. Dit pakte goed uit waardoor ik 2 meter voor de green lig, een lange chip of putt voor eagle stond mij te wachten naar de vlag rechts achterop de green.
Robert slaat vervolgens zijn bal in de rechter bunker, 50 meter voor de green en heel knap zijn vierde slag op ongeveer 3.5 meter.
Als ik een birdie weet te maken en Robert mist zijn par putt dan win ik gelijk, maar maakt Robert zijn putt en ik maak een 3 putt van 30 meter dan verlies ik.
Ik besluit te putten en niet te chippen, de kans dat ik een hele slechte putt maak is kleiner dan een slecht geraakte chip.
Ik gaf de bal een harde klap en wonder boven wonder gaat die er nog bijna in ook, de bal lag opĀ  ongeveer 30 centimeter van de hole stil.
Het kan gewoon, ik ga een birdie maken en 3 onder par scoren op de tweede 9 holes en 79 totaal, als Robert zijn putt mist ben ik kampioen.
Ik stond vol ongeloof te kijken naar Robert en zag vervolgens zijn putt over het randje van de hole rollen. Ik tik mijn putt vervolgens in de hole en win met 1 slag voorsprong!
Bizar hoe ik deze ronde om wist te toveren van dramatisch slecht naar winst met 1 slag voorsprong.
De les die ik heb geleerd is, geef nooit maar dan ook nooit op, hoe slecht je er ook voorstaat.

Bij deze hartelijk dank voor de wedstrijdleiding!
Ook mijn ouders en vriendin die er voor mij staan om mij aan te moedigen tijdens deze wedstrijden.
Ik wil Meike feliciteren met haar overwinning bij de dames.

Een trotse Winnaar,
Daan Pas

7 september 2021