Zwanencup 2025
Met amper twee flights vochten we dit jaar om de Zwanencup. We waren met z’n zevenen. Bijna met z’n zessen, omdat ik bijna werd uitgeschakeld toen ik midden op de fairway op E1 net door een balletje werd gemist. Dat projectief was kort daarvoor door de voorafgaande flight vanaf E2 gelanceerd. Dat was even schrikken. Ja, ja, er was keurig ‘fore’ geroepen, drong achteraf tot mij door.
Het golfrondje begon met miezerig weer. Heel even een paar keer echte regen, maar vooral miezerige regen en gedrup. Gelukkig stopte dat halverwege en piepte uiteindelijk heel even een zonnetje door de wolken, zodat we met droge kleren in het restaurant aankwamen. Flight-genoot Simon had in zijn golfkarretje minder last van die nattigheid. Het was overigens fijn dat Rob en ik met hem mee konden liften op de lange D-wandeling onder de A9 door.
Net als flight-genoot Rob kwam ik op 33 punten uit. De wedstrijdcommissie (bedankt Albert en Richard) rekende uit dat ik, tot mijn grote verrassing, winnaar was. Mooi zo. Tot slot vergat wedstrijdcommissie bijna dat er een foto gemaakt moest worden. ‘Nou, eeeh, ik zie verder niemand. Hou de prijs even omhoog’, zei Albert nog snel.
