Skip to main content

In de hoge handicap heren is er in het winterseizoen lustig op los gegolfd door een trouwe schare spelers die vrijwel elk weekend matchplayend de strijd tegen elkaar aan gingen. Behoorlijk ervaren spelers veelal, mag ik wel zeggen.
Dat ik als groentje met krap anderhalf jaar speelervaring het op moest nemen met meer door de wol geverfde golfveteranen was dan ook een behoorlijke uitdaging.
Er waren er zelfs bij die de baan aanmerkelijk hebben ingekort door van rood te spelen. Kent u ze? Krasse knarren die ogenschijnlijk voordeel verdienen omdat ze niet meer de souplesse en kracht hebben van de relatief jongere speler. Maar vergeet niet: deze knarren hebben vele jaren meer ervaring in het korte spel waar die souplesse en kracht helemaal niet zo belangrijk zijn, maar waar je uiteindelijk wel op kunt winnen.
Ik ga de lezer niet vermoeien met hele wedstrijdverslagen, maar wil wel kwijt dat een van mijn tegenstanders mij een unieke speelervaring op mentaal vlak op heeft geleverd. Op een gegeven moment lag mijn bal lag 10 cm van de cup, ik keek hem aan, een kleine pauze. Géén begin van een veranderende gelaatsuitdrukking te ontwaren. Laat staan dat het kwam tot het uitspreken van de gebruikelijke woorden ‘plus één’. Nou vind ik dat je altijd even moet checken of je niet in een hele gekke film beland bent, dus ik ging testen.
Op de volgende hole lag de tegenstander bijna twee meter van de cup. Ik keek hem met een stalen gezicht aan en zei ‘plus een [naam tegenstander]’. Hij vertrok wederom geen spier, sprak niets uit, pakte zijn bal en liep naar zijn buggy.
Kortom, mijn stalen gezicht viel in het niet bij zijn pokerface. Ik bleek niet in een gekke film beland, dit was werkelijkheid. Uit alle wedstrijden die ik heb gespeeld blijft dit toch een onvergetelijke ervaring.
Desondanks wist ik met anderhalf jaar golfervaring toch als winnaar uit de bus te komen. Een historisch moment dat dankzij de voortreffelijke organisatie van Wilfred en Bert geboren kon worden.
Ik wil beide graag hartelijk bedanken voor de wedstrijdorganisatie en de hartelijke ontvangst ieder weekend.
En tegen alle clubleden tegen wie ik mocht spelen: ook bedankt. Immers dankzij jullie staat de wisseltrofee – een beeldje van een golfer zonder stok – thuis te pronken. En veel belangrijker: met de wedstrijden en de afloop in het restaurant hebben we onze zaterdagen plezierig besteed.

Richard van Dam
31 maart 2022